گاهی جوانان بدون توجه به آینده با همدیگر ارتباط برقرار میکنند و بعد از مدتی بنا به هر دلیلی از هم جدا میشوند،اما کار به همین راحتی تمام نمی شود و ممکن است یک طرف با ابروی شخص مقابل بازی کند! همه ما انسانها به حکم انسان بودن بعضاً دچار اشتباهات فاحشی در زندگی خود میشویم. بعضی از این اشتباهات حقالله است و با توبه واقعی آثار گناه از بین میرود اما بعضی از گناهان آثارشان حتی بعد از توبه هم باقی میماند و دامنگیر انسان میشود. یکی از این گناهان ارتباطات دختر و پسر قبل از ازدواج میباشد. گاها جوانان بدون توجه به آینده با همدیگر ارتباط برقرار میکنند، اما بعد از مدتی بنا به هر دلیلی از هم جدا میشوند غافل از اینکه ممکن است طرف مقابل باعث درد سر در زندگی آیندهشان شود و آبرویشان را به خطر اندازد.

خداوند متعال در مدیریّت رزق بندگان، سنّتهایی را قرار داده است. یکی از این سنّتها، سپردن روزی بعضی افراد به دیگران، برای رساندن به آنهاست. به راستی! ما، واسطه روزی چه کسانی هستیم؟! تحلیل صحیح شبهات، نمایانگر فهم صحیح دینی و باعث رشد ما خواهد بود. یکی از این شبهات در مورد روزیرسان بودن خداوند است و به این شکل مطرح میشود؛ که "اگر خداوند روزی رسان است، چرا بعضی افراد، بوده و هستند که از گرسنگی میمیرند؟" برای پاسخ به این پرسش ذکر مطالب ذیل، مفید است.

نفوذی همان منافق است که با ظاهر و ادبیاتی خیرخواهانه، دانسته یا ندانسته، در خدمت برنامه ها و اهداف دشمن است. قرآن، از نشانههای نفوذیها را دوستی و ارتباط (سازش) با مستکبرین بیان میکند در حالیکه دستور صریح خدای سبحان به مؤمنین، قتال و نبرد با کافرانِ عهدشکن، فتنهگر و یاغی است، نه سازش و مذاکره. اولین ویژگی بارز نفوذیها از منظر قرآن اینست که، به دنبال ارتباط و دوستی(سازش و مذاکره) با دشمنان هستند؛ خداوند متعال در ابتدای آیه 51 سوره مبارکه مائده میفرماید: ای کسانی که ایمان آوردهاید، یهود و نصارا[1] را دوست و سرپرست خود نگیرید و در آیه بعد، این جُرثومههای نفاق و فساد را اینگونه معرفی میکند: «فَتَرَى الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشى أَنْ تُصيبَنا دائِرَةٌ...[مائده/52] نشانه اینکه بعضی از مدعیان ایمان از سنخ همان کافرانند، این است که میبینی این بیماردلان (برای ارتباط، دوستی و سازش)، به سوی یهود و نصارا(به سوی اسرائیل و آمریکا) میشتابند و میگویند: ما بیم آن داریم که(از ناحیه دشمنان) بلا بر سر ما آید...»

- هدایت الهی همگانی است، هدایتی که هیچ فردی از آن محروم نمیشود. کسی که این هدایت را قبول کند؛ به عنوان پاداش، نور هدایت الهی او را وارد مرحلههای بالاتر هدایت قرار میدهد. خداوند در آیاتی از قرآن به صراحت بیان کرده که برخی را از هدایت محروم میکند و حتی برخی را گمراه میسازد. آن عبارتها به این صورت است: «وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ [توبه/۸۰] و خدا گروه فاسقان را هدايت نمى كند.»، «وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ [بقره/۲۴۴] و خداوند، گروه كافران را هدايت نمى كند.»، «إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ [غافر/۲۸] خدا كسى را كه افراطكار دروغ پرداز باشد هدايت نمی كند.»، «إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ [زمر/۳] خدا آن كسى را كه دروغ پرداز ناسپاس است هدايت نمىكند.»، «خَتَمَ اللَّهُ عَلىَ قُلُوبِهِمْ وَ عَلىَ سَمْعِهِم [بقره/۷] خداوند بر دلها و گوشهای کافران، مهر میزند.» و فرموده: «فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ [فاطر/۸] همانا خدا هر که را بخواهد گمراه می کند و هر که را بخواهد

-در سبک زندگی اسلامی، از انسان مؤمن خواسته شده که در خود ویژگیهایی را به وجود آورد که نه تنها برای مؤمنین بلکه حتی برای کفّار نیز وجودش دارای آثار و برکاتی باشد! با مشاهده آیات و احادیث و بررسی مبانی سبک زندگی اسلامی میتوان به این نتیجه رسید که مؤمن واقعی فردی خواهد بود که در تمامی موارد زندگی، برنامهای مشخص داشته و به شکلی زندگی کند که برای همگان وجودش مفید محسوب شود! یقینا انسان نمیتواند زندگی بیهدفی را دنبال کرده و ادعای این را داشته باشد که در آن زندگی بیهویّت، سعادتمندی و رضایت خداوند متعال را به همراه خواهد داشت؛ چرا که چنین چیزی با مبانی دین سازگار نبوده و خالق هستی نیز در آیات متعدد بیهدف و عبث بودن را ردّ کرده است؛ چنانکه در یکی از آیات چنین میفرماید: «أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَينَا لَا تُرْجَعُونَ[مؤمنون/ 115] آيا گمان کرديد شما را بيهوده آفريدهايم و بسوی ما باز نمیگرديد؟» اما بحث در این است که انسان مؤمن باید به چه قلّهای برسد و چه ویژگیهایی را داشته باشد؟ امام حسن عسکری(علیهالسلام) در روایتی، ویژگی انسان مؤمن را

- دین اسلام، دین جهانی و رسالت پیامبر اسلام، نیز جهانی است؛ برخی در این نکته تردید میکنند. دین اسلام، دینی جهانی است که پیامبر اسلام، در ابتدای امر، از خود و خانوادهاش شروع کرد و بعداً خویشاوندانش را به دین اسلام دعوت کرد و در مرحله بعد با تشکیل حکومت در مدینه، پایههای حکومت دینی او محکم شد و تمام شبهجزیره عربستان را در برگرفت و بعد از آن به خارج از شبهجزیره رسید و جهانی شد. در این میان، برخی با برخورد گزینشی با آیات قرآن، رسالت پیامبر اسلام را جهانی نمیدانند؛ با استفاده از بعضی آیات همچون آیه 7 سوه شوری که در آن آیه خدای متعال می فرماید:«قرآنی عربی بر تو وحی کردیم تا اُمّ القُری (مکه) و کسانی که اطراف آن هستند را انذار کنی» [1] این چنین شبهه وارد می کنند که با وجود این آیه، ادعای عجیب مسلمانان که می گویند اسلام برای همه مردم دنیاست، رد می شود.» اما سؤالکنندگان باید بدانند که آنها همه آیات رسالت پیامبر را ندیدهاند و یا اگر دیدهاند، با آن برخورد گزینشی کردهاند؛ زیرا که رسالت پیامبر اسلام، به مراحلی تقسیم میشود.

- فاصله نگاه با گناه آن چنان اندک است که اگر کسی نگاهش را نسبت به نامحرم، صحنه ها مستهجن، کنترل ننماید، به راحتی در سراشیبی سقوط قرار می گیرد، و به دلیل روحیه تنوع طلبی ای که در وجودش رخنه کرده، شیرازه زندگی اش می پاشد. با این که از ابتدا با خرید ماهواره موافق نبودم ولی با اصرار همسرم و به بهانه دیدن برنامه های علمی، به ناچار موافقت کردم، ولی از موقعی که پای ماهواره به خانه باز شده، به طور کلی اخلاق و رفتار همسرم تغییر کرده، هر از چند گاهی از ظاهرم ایراداتی می گیرد، سطح توقعش بالا رفته و من را با بازیگران خارجی مقایسه می کند. بی اعتنایی و بی توجهی او نسبت به خودم و چشم چرانی و تنوع طلبی اش نسبت به نامحرمان را کاملا حس می کنم و... .